Kurs na stopień Sternika Jachtowego

Stopień sternika jachtowego uprawnia do:

1. Prowadzenia jachtów żaglowych bez lub z  pomocniczym napędem mechanicznym po wodach śródlądowych.

2. Prowadzenia jachtów żaglowych bez lub z  pomocniczym napędem mechanicznym o długości całkowitej do 12 m po wodach Morza Bałtyckiego i  innych mórz zamkniętych oraz innych wodach morskich w strefie do 20 Mm (mil morskich) od brzegu.

Gorąco zapraszamy na profesjonalne szkolenia na sternika w naszej agencji żeglarskiej!

Wymagania egzaminacyjne na stopień sternika jachtowego:


EGZAMIN PRAKTYCZNY

1. Egzamin praktyczny obejmuje:
- manewrowanie jachtem pod żaglami,
- manewrowanie jachtem na silniku,
- umiejętność dowodzenia załogą,
- pracę w charakterze członka załogi,
- osoby nie posiadające stopnia żeglarza jachtowego dodatkowo zdają egzamin praktyczny przewidziany na stopień żeglarza jachtowego.

2. Umiejętność manewrowania jachtem należy sprawdzić przy spełnieniu warunków:
- umiejętność manewrowania pod żaglami należy sprawdzić na jednomasztowym jachcie balastowym o długości kadłuba 8-12 m.
- umiejętność manewrowania na silniku należy sprawdzić na jachcie balastowym o długości kadłuba 8-12 m wyposażonym w silnik zapewniający uzyskanie prędkości nie mniejszej niż 4 węzły,
- siła wiatru powinna wynosić 2-60B,
- egzamin z manewrowania jachtem może odbywać się wyłącznie na wodach morskich i w porcie z dostępną keją lub pirsem wyposażonymi w urządzenia cumownicze i dostępną boję manewrową.

3. Manewry pod żaglami 

3.1.Manewry podstawowe:
- odejście od nabrzeża,
- dojście do nabrzeża,
- alarm „człowiek za burtą”.

3.2.Manewry dodatkowe:
- stawanie w dryf,
- dojście do boi,
- odejście od boi.

4. Manewry jachtem na silniku 

4.1.manewry podstawowe:
- odejście od nabrzeża,
- dojście do nabrzeża,
- zacieśnianie cyrkulacji.

4.2. manewry dodatkowe
- dojście do boi,
- odejście od boi.

5. Zakres wymagań.

1. Egzamin z manewrowania jachtem
a) manewrowanie jachtem pod żaglami:
- zdający wykonuje na jachcie minimum wszystkie manewry podstawowe wymienione w pkt. 3.1.
- o ilości, kolejności i rodzaju manewrów decyduje KE,
b) manewrowanie jachtem na silniku:
- zdający wykonuje na jachcie minimum wszystkie manewry podstawowe, wymienione w pkt.4.1.
- o ilości, kolejności i rodzaju manewrów decyduje KE,
c) umiejętność dowodzenia załogą:
- umiejętność wydawania komend i egzekwowania ich wykonania we właściwym momencie
d) praca w charakterze członka załogi
- zdający winien wykazać się umiejętnością prawidłowego wykonywania poleceń prowadzącego jacht, odpowiadania na komendy i zachowania się w czasie alarmu „człowiek za burtą”.

6. Definicje i interpretacje:

1. Manewry na żaglach powinny być wykonane przez zdającego bez użycia silnika.

2.Brak komend i poleceń wydawanych załodze przez zdającego egzamin może być traktowany, jako brak umiejętności z zakresu dowodzenia pracą załogi.

3. Za prawidłowe wykonanie manewrów pod żaglami uważa się
a) alarm „człowiek za burtą”
- ogłoszono alarm, wyznaczono obserwatora, podano środki ratunkowe w odległości nie większej niż 20 m,.
- podejście do „człowieka za burtą” odbyło się na żaglach, na kursie bajdewind, burtą zawietrzną z prędkością ok. 1 węzła ( ok. 0.5 m/s), w czasie nie dłuższym niż 5 minut,
- wyznaczono odpowiednio wcześnie osoby do podjęcia „człowieka za burtą” i w zależności od konstrukcji jachtu podjęto go z wody na pokład,
- udzielono „człowiekowi” niezbędnej pomocy,
- utrzymano zdolność manewrową jachtu przez cały czas manewru.
b) odejście od nabrzeża:
- jacht odszedł od nabrzeża na zadany hals,.
c)dojście do nabrzeża:
- jacht stanął w określonym przez KE miejscu i w określony przez nią sposób,
d) dojście do boi
- jacht stanął w linii wiatru w odległości skutecznego zasięgu bosaka, a boja znajduje się przed dziobem lub do wysokości want.
e) odejście od boi
- jacht po postawieniu żagli i oddaniu cum odszedł się na określanym przez KE halsie.
f) stawanie w dryf
- podczas kursu bajdewind bez luzowania wybranego foka nastąpiło przejście dziobem linii wiatru, ustawiono jacht burtą do wiatru, płetwę steru wyłożono na burtę nawietrzną i utrzymano jacht w dryfie.

4. Za prawidłowe wykonanie manewrów na silniku uważa się:
a) odejście od nabrzeża
- jacht odszedł od nabrzeża na zadany hals
b) dojście do nabrzeża:
- jacht zatrzymał się we wskazanym przez KE miejscu
c) zacieśnięcie cyrkulacji:
- promień cyrkulacji zmniejszył się o połowę w stosunku do promienia cyrkulacji bez zacieśnienia.<


7. Stosuje się następujące kryteria oceny:

5 – bardzo dobry
- zdający wykonuje manewry w sposób bezpieczny i skuteczny, powtarzalny i pewny, bez poprawek, potrafi kierować załogą w sposób zdecydowany,
4 – dobry
- zdający wykonuje manewry w sposób bezpieczny i skuteczny bez poprawek, potrafi kierować załogą,
3 – dostateczny
- zdający wykonuje manewry pod żaglami lub na silniku w sposób bezpieczny i skuteczny z poprawkami, potrafi kierować załogą w stopniu wystarczającym,
2 – niedostateczny (ocena nie zaliczająca egzamin)
- zdający nie potrafi wykonać w sposób bezpieczny i skuteczny manewrów, nie potrafi kierować załogą.
- ze względu na bezpieczeństwo załogi lub jachtu odebrana została zdającemu komenda podczas egzaminu.

8. Uwagi końcowe:
1. Przed egzaminem praktycznym KE powinna zapoznać zdających z niniejszymi wymaganiami, a po jego zakończeniu - omówić wyniki (szczególnie w przypadku ocen niedostatecznych).
2. KE ma obowiązek zapewnić bezpieczeństwo żeglugi w czasie trwania egzaminu.
3. Na życzenie zdającego KE powinna umożliwić mu zapoznanie się w czasie kilkunastu minut z własnościami żeglugowymi jachtu.
4. Jeżeli KE uzna, że wykonywany manewr zagraża bezpieczeństwu załogi lub jachtu, powinna odebrać zdającemu komendę, co oznacza ocenę niedostateczną.
5. KE decyduje o tym czy wykonany manewr był bezpieczny i skuteczny oraz o ocenie egzaminu.
6. Droga przebyta przez jacht i liczba zwrotów może być, co najwyżej dwukrotnie większa od uznanej przez KE za niezbędne.
7. Osoba zdająca egzamin może wykonywany manewr przerwać i powtórzyć go od początku tylko raz.
8. Egzamin z alarmu „człowiek za burtą” odbywa się na otwartym akwenie.
9. Ocena końcowa egzaminu praktycznego jest średnią arytmetyczną z poszczególnych jego członów.



EGZAMIN TEORETYCZNY

1. Egzamin teoretyczny obejmuje sprawdzenie wiadomości z następujących przedmiotów:
- przepisy,
- wiadomości o jachtach: budowa jachtu, teoria żeglowania,
- nawigacja,
- locja,
- meteorologia,
- sygnalizacja, łączność,
- ratownictwo,
- silniki.

2. Osoby nie posiadające stopnia żeglarza jachtowego dodatkowo zdają egzamin teoretyczny przewidziany na stopień żeglarza jachtowego z przedmiotów: przepisy, locja śródlądowa.

3. Wiedzę z zakresu wiadomości i umiejętności teoretycznych należy sprawdzić w formie:
a) egzaminu pisemnego:
- wypełnienie testu,
- pisemne odpowiedzi na pytania,
b) ustnych odpowiedzi na pytania,
c) rozwiązania zadania z nawigacji (na mapie).
O wyborze formy egzaminu decyduje KE.

4. Ocenę niedostateczną z całości egzaminu otrzymuje osoba, która otrzymała ocenę niedostateczną z któregokolwiek przedmiotu,

5. Zdający może korzystać ze słowników.

6. Niezbędny zestaw pomocy przy egzaminie teoretycznym:
- mapa morska polska lub angielska akwenu, na którym nie występuje zjawisko pływów, spis świateł i locja dla obszaru objętym mapą, słownik angielsko- polski, trójkąty nawigacyjne, cyrkiel nawigacyjny.

Nasze kursy żeglarskie prowadzone są przez doświadczoną kadrę!

Wiadomości ogólne.
Charakterystyka wybrzeży i portów.
Wiadomości o jachtingu morskim.


Przepisy.
Przepisy bezpieczeństwa żeglugi, MPDM.
Podstawowe dokumenty jachtu morskiego.
Odpowiedzialność kapitana jachtu. Prawa i obowiązki kapitana (Kodeks Morski). Postępowanie po awarii i wypadku. Umowa ratownicza – holowanie.
Ogólne zasady postępowania w portach krajowych i zagranicznych. Przekraczanie granicy.
Zasady rejestrowania Morskich jachtów motorowych i żaglowych (Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 23 grudnia 2004 r. w sprawie polskiego rejestru jachtów).
Zasady ubezpieczania jachtów morskich oraz postępowanie po awarii i wypadku morskim.


Wiadomości o jachtach motorowych . Duże jachty motorowe.
Klasyfikacja i główne parametry jachtów morskich.
Zdolności nautyczne jachtów motorowych: stateczność, żegluga na fali, wejście w ślizg, szybkość kadłubowa, szybkość graniczna, itp.
Budowa kadłuba.

Wyposażenie jachtu morskiego:
- wyposażenie bosmańskie,
- urządzenia nawigacyjne (GPS),
- urządzenia i sprzęt ratunkowy,
- urządzenia i środki sygnalizacyjne,
- sprzęt pokładowy,
- sprzęt awaryjny,
- sprzęt przeciwpożarowy,
- urządzenia radiowe (Navtex).


Nawigacja.
Kształty i wymiary ziemi, pojęcia podstawowe i jednostki stosowane w nawigacji.
Kompas magnetyczny, ustalanie kursów i namiarów. Deklinacja. Dewiacja. Sposoby określania pozycji zliczonej i prawdopodobnej.
Prędkość. Droga jachtu po wodzie i nad dnem.
Umiejętność posługiwania się podstawowymi przyrządami nawigacyjnymi, obsługa GPS.
Określanie pozycji obserwowanych.
Graficzne zliczanie drogi.
Praca na mapie.


Locja.
Oznakowanie nawigacyjne -system IALA, rejon A.
Światła nawigacyjne i ich charakterystyka.
Morskie pomoce nawigacyjne i ich wykorzystywanie (mapy, spisy świateł i sygnałów radiowych, locje, tablice pływów itp.).Sprawdzanie ważności map, locji, spisów świateł i ich korekta.
Znaki i skróty stosowane na mapach morskich.
Przygotowanie nawigacyjne wejścia do portu.
Porty i latarnie morskie polskiego wybrzeża.


Meteorologia.
Przewidywanie zmian pogody. Czynniki meteorologiczne.
Korzystanie z podstawowych przyrządów meteorologicznych.
Układy baryczne, cyrkulacja mas powietrza. Fronty atmosferyczne. Mapa synoptyczna- jej wykorzystanie
Skala stanu morza.
Radiowe komunikaty meteo dla żeglugi,(system NAVTEX i ICM).


Sygnalizacja i łączność.
Sygnały wzywania pomocy, umiejętność posługiwania się środkami pirotechnicznymi.
Sygnały ratunkowe do komunikacji ze statkami ratowniczymi.
Sygnały ostrzegawcze, wybrane flagi MKS.
Uprawnienia radiooperatora – umiejętność posługiwania się radiotelefonem (procedury, wywołanie w niebezpieczeństwie).



Ratownictwo.
Środki bezpieczeństwa i sposoby posługiwania się nimi.
Postępowanie w wypadku awarii,(wejście na mieliznę, przeciek, pożar, opuszczenie jachtu).
Przygotowanie do sztormowania, technika sztormowania.
Znajomość działania polskiej strefy odpowiedzialności ratownictwa SAR.
Współdziałanie ze stacjami ratownictwa brzegowego i ze śmigłowcem ratowniczym.
Sztrandowanie.
“Człowiek za burtą” na małym i dużym jachcie motorowym.


Silniki i układy napędowe.
Podstawowe wiadomości o budowie silników.
Obsługa i konserwacja silników z zapłonem samoczynnym i iskrowym o dużej mocy.
Zasady rozruchu i zatrzymywania silników.
Materiały pędne i smary.
Przekładnie silnik – śruba.


Mechanizmy, urządzenia i instalacje jachtowe.
Instalacje wodne, paliwowe i gazowe jachtów.
Instalacje elektryczne jachtów.
Urządzenia sterowe mechaniczne i hydrauliczne.
Systemy zdalnego sterowania silnikiem 


Manewrowanie jachtem motorowym . Prowadzenie dużego jachtu motorowego.

Zakres wymagań z manewrowania jachtem na silniku:
- odejście od nabrzeża,
- dojście do nabrzeża,
- dojście do boi,
- odejście od boi,
- manewr „człowiek za burtą”, zmiana kierunku o 180 stopni przy ograniczeniu szerokości kanału do dwóch długości jachtu

Manewry dodatkowe:
- praca cumami i szpringami,
- stawanie na kotwicy,
- zejście z kotwicy,
- zejście z mielizny,*
- stawianie jachtu w dryf i wydawanie dryfkotwy*,
- mijanie i wyprzedzanie dużych jednostek w kanale*,
- przechodzenie śluz i jazów*,
- pływanie w trudnych warunkach pogodowych*,
- praca w charakterze członka załogi.


*Manewry oznaczone wykonywane, jeśli są takie możliwości lub mogą być omawiane przez egzaminowanego.

STARSZY STERNIK MOTOROWODNY UPRAWNIONY JEST DO:

1.Prowadzenia jachtów motorowych po wodach śródlądowych.

2.Prowadzenia jachtów motorowych o długości całkowitej do 12m po wodach morskich morza bałtyckiego i innych mórz zamkniętych.

3.Prowadzenia jachtów motorowych po innych wodach morskich w strefie 20 mil morskich od brzegu.

Gorąco zapraszamy na profesjonalne szkolenia na sternika w naszej agencji żeglarskiej!

Kandydat winien wykazać się wiadomościami z zakresy teoretycznego programu szkolenia oraz praktycznymi umiejętnościami na stopień starszego sternika motorowodnego:

Przedmioty teoretyczne

- Wiadomości ogólne

- Przepisy

- Sygnalizacja i łączność

- Wiadomości o jachtach motorowych

- Silniki i układy napędowe

- Mechanizmy, urządzenia i instalacje jachtowe

- Ratownictwo

- Locja

- Nawigacja

- Manewrowanie dużym jachtem motorowym

- Prowadzenie szybkiego jachtu motorowego



Praktyka

- Manewrowanie jachtem z silnikiem o mocy ponad 60 kW w tym manewr

„człowiek za burtą”

- Prowadzenie szybkiego jachtu motorowego

- Praca w charakterze członka załogi

Stopień starszego sternika motorowodnego można uzyskać w następujący sposób:

Od kandydata na stopień starszego wymagane jest:

• ukończone 18 lat (legitymacja szkolna lub inny dowód tożsamości),
• odbycie co najmniej dwóch rejsów pełnomorskich o łącznym czasie co najmniej 200 godzin żeglugi,
• zaświadczenie o dobrym stanie zdrowia - orzeczenie lekarskie o braku przeciwwskazań do uprawiania sportów wodnych na jachtach żaglowych i motorowych,
• ukończenie szkolenia na stopień starszego sternika motorowodnego,
• podejście do egzaminu na stopień starszego sternika motorowodnego,
• zdanie z wynikiem pozytywnym egzaminu na stopień sternika jachtowego przed Komisją Egzaminacyjną PZMiNW,
• uiszczenia opłaty za kurs, egzamin i patent